* Η επέκταση του διαδρόμου του αεροδρομίου Χίου (φώτο “Πολίτη”) είναι γνωστό ότι έχει περάσει από χίλια κύματα. Καταλύτης επίσπευσης ολοκλήρωσης του έργου ήταν η μείωση του υπάρχοντος διαδρόμου κατά σχεδόν 400μ, με σκοπό την δημιουργία ενιαίας κλίσης προς βορά και σύνδεσής του με το τμήμα της επέκτασης. Η ανάδοχος εταιρεία, απέκτησε τον πλήρη εργοταξιακό χώρο, απαλλαγμένη από άλλους εμπλεκόμενους (Δευαχ – αγωγοί λυμάτων, Δήμο Χίου ή Περιφέρεια). Τα ψέματα τέλειωσαν λοιπόν και το έργο – απαίτηση όλης της κοινωνίας – πρέπει να ολοκληρωθεί. Στο πρόσφατο μονοθεματικό Δημοτικό Συμβούλιο, μέσω πίεσης, δόθηκε επιτέλους για πρώτη φόρα η δέσμευση από τον εκπρόσωπο της αναδόχου εταιρείας, ότι το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα μελέτης είναι εφικτό και θα τηρηθεί . Κομβικές ημερομηνίες : Αρχές Γενάρη 2027 κλείσιμο όλου του διαδρόμου για δύο μήνες, ολοκλήρωση έργου, Μάιος ή Ιούνιος του 2027.
* Όλο το νησί θα το ήθελε νωρίτερα. Παρακολουθεί με αγωνία και με εξάντληση της όποιας υπομονής απέμεινε να εντατικοποιηθούν οι εργασίες. Προφανώς κανένας και ποτέ δεν ζήτησε επίσπευση εις βάρος της ποιότητας.
* Άραγε υπάρχουν κάποιοι που προτάσσουν το κομματικό, προσωπικό ή οικονομικό τους συμφέρον και ποντάρουν στην μή ολοκλήρωση; Ποιον αλήθεια εξυπηρετεί να απομείνει η Χίος με 1000μ διάδρομο και τι θα σημαίνει αυτό για το μέλλον του νησιού; Μήπως ο “χρήσιμος ηλίθιος” θα μπορούσε να βολεύει και την κυβέρνηση σε περίπτωση που δεν τηρηθούν (ούτε αυτή τη φορά) οι δεσμεύσεις της;
* Για να μπλοκάρει ένα έργο, όλο και κάτι μπορεί να βρεθεί! Όλα μπορούν να αμφισβητηθούν! Για παράδειγμα, μήπως η ΕΕ χρηματοδοτεί ένα “παράνομο” έργο ;
* Ποια όμως είναι τα επίμαχα σημεία ; Δανειοθάλαμοι & ποιότητα (αδρανών υλικών). Τι κι αν υπάρχουν νόμιμες αδειοδοτήσεις και κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί πιστοποίησης; Μπορεί αλήθεια ένα τέτοιου μεγέθους και σημασίας έργο να μην ελέγχεται για την ποιότητά του;
* Όταν φτιάχνεις οικοδομή ο μηχανικός (σου) είναι υπεύθυνος για την αντοχή του μπετόν! Προφανώς δεν το παράγει ο ίδιος αλλά για να διασφαλιστεί (σε) υποχρεώνει σε λήψη δοκιμίων, ώστε να ελεγχτεί η ποιότητα αντοχής. Σε ένα δημόσιο έργο οι προδιαγραφές είναι ακόμα πιο αυστηρές. Ποιος όμως και πως θα αμφιβάλει για την ποιότητα, την διαβάθμιση, την καταλληλότητα των αδρανών ή την περιεκτικότητα σε τσιμέντο από την στιγμή που η αντοχή (του μπετόν) ικανοποιεί τις προδιαγραφές;
Αντίστοιχα : Το έργο του διαδρόμου προσγείωσης, πληροί τελικά τις προδιαγραφές συμπίεσης εδάφους;
Αν ναι, ας σταματήσει επιτέλους η κινδυνολογία. ΒΛΑΠΤΕΙ ΤΗ ΧΙΟ.
