Συνέντευξη με επίκεντρο την πορεία του πλέον εκτός της Εθνικής στο AthleteStories!
«Ήθελα, πριν αποχωρήσω, να κατακτήσω την κορυφή με την Εθνική ομάδα, δεν συμβιβαζόμουν με τίποτα λιγότερο από το Χρυσό. Αυτό ήταν το απόλυτο όνειρο, ο απόλυτος στόχος. Από εκεί που έλεγα “ας πάρω ένα μετάλλιο σε Παγκόσμιο ή Ολυμπιακούς κι ας είναι όποιο να ‘ναι”, έφτασα να λέω “θέλω το Χρυσό στους Ολυμπιακούς”.
Μπορεί να ακουστεί παράξενο, αλλά πάντα θα πιστεύω ότι στο Παρίσι, όπου τερματίσαμε πέμπτοι, ήμασταν πιο κοντά στο Χρυσό από το Τόκιο, όπου ήμασταν δεύτεροι. […]
Το Λος Άντζελες και οι επόμενοι Ολυμπιακοί συνεπώς δεν είναι στο μυαλό μου. Συνειδητοποιώ ότι δεν θα είμαι και αυτή ομολογώ είναι μια σκέψη που με… ζορίζει.
Πάντα η Εθνική ομάδα ήταν το “ευ ζην” της αθλητικής μου ζωής, αυτή που μου έδινε το μεγαλύτερο κίνητρο να προπονούμαι σκληρά, να αγωνίζομαι. Για κάθε αθλητή, η Εθνική ομάδα και οι επιτυχίες μαζί της είναι ο υπέρτατος στόχος.
Η συμμετοχή στην Εθνική με γέμιζε ενέργεια, φιλοδοξία και λαχτάρα. Τώρα που δεν είμαι εκεί, προσπαθώ να συντηρώ το κίνητρό μου με διαφορετικό τρόπο.
Όσο λοιπόν έχω αυτή την φλόγα μέσα μου, όσο νιώθω ότι μπορώ να ανταποκρίνομαι στο υψηλότερο επίπεδο, όσο πάω με όρεξη και χαρά στην προπόνηση, θα αγωνίζομαι».
Ο Γιάννης Φουντούλης στο AthleteStories!
